Het is 2 juni 2008 als we ons in laten schrijven bij de WVS (Water Sport Vereninging) Doeshaven, vanaf april 2005 hebben we dan al een ligplaats bij WSC
Vlietland net aan de rand van “Het groene Hart”. Waarom dan de wens om ons aan te sluiten bij een watersportvereniging? Tja....., dat komt omdat we
volgens ons toch iets missen, in die situatie. Toen we daar over na dachten werd het ons duidelijk, we misten toch een soort van verenigingsverband. Je
hobby-ervaringen delen met gelijkgezinde en vooral ook het leren van ervaringen van anderen. Maar ook de actieradius van het vaargebied speelde een rol.
Bovendien had ik zelf op mijn verlanglijstje staan het halen van mijn vaarbewijs en het verkennen van de opties om de hobby verder te ontwikkelen. Want
één element staat als een paal boven water, we zijn besmet met “het vaarvirus”.
Mezelf zie ik als een opgevoerde formule 1, maar wel voorzien van een zeer bedrijf zekere rem van het merk “Carla”. Daardoor ben ik al verschillende
malen net niet uit de bocht gevlogen, want gekreukeld in de vangrail liggen dat lijkt me eerlijk gezegd toch ook weer wat overdreven. Van het bestuurslid
waar ik me in liet schrijven hoorde ik dat er een wachtlijst was voor de door ons gewenste ligplaats. Hij zei dat dit misschien wel twee tot drie jaar kon duren,
leek mij wat overdreven op dat moment. Inmiddels sta ik met beide voetjes op de grond en zijn we al weer twee jaar verder. En voor mij wordt het steeds
duidelijker waarom....... Maar al snel leerde ik wat het lidmaatschap nog meer opbracht.
Om wat meer mensen binnen de vereniging te leren kennen werd ik lid van het zangkoor, inderdaad......dat was voor een blauwe maandag. Het koor was
net gevormd en had nog geen wortel geschoten binnen de vereniging. Dus dat gaf wat strubbelingen, en dat was nou net wat ik niet kon hebben naast de
spanning die ik op dat moment op mijn werk moest incasseren. Het remsysteem van de formule 1 kwam in werking, dus ik vloog “weer”niet uit de bocht.
Inmiddels had ik wel besloten om via de vereniging mijn vaarbewijs te gaan halen, en na een aantal leerzame avonden in “De Roef”, met dank aan Gerard
Hoogervorst (instructeur) en Dick Oosterbaan (organisatie) heb ik vaarbewijs één in mijn zak zitten. Voor vaarbewijs 2 heb ik inmiddels op dezelfde lokatie
de theorie gevolgd, maar een analyse vwb de kans van slagen heeft mij doen besluiten nog niet op te gaan voor het examen.
Het is overigens goed toeven in “De Roef” waar je prima verzorgd wordt door Sandra, Randy en Viola met zo af en toe wat hulptroepen. Dus ook het
klaverjas toernooi (waar ik toch maar mooi 3e werd) was helemaal super, ook daar hebben we mensen ontmoet die je voorzien van diverse tips bij het
varen. Het was zelfs zo gezellig dat we de afspraken wie er naar huis moest rijden even opnieuw tegen het licht moesten houden.
Voor mij was het duidelijk, het roer moest helemaal om en ik besloot om onze
sloep niet meer voor heel veel euro’s te laten overwinteren in een verwarmde
loods, maar op de kant bij de doeshaven. Dat betekende eerst een
investering (bok en winterkap) en voor ik het goed en wel doorhad hing de
“Ypsos” in de takels en stond hij op de kant. Dick van der Rest
(Havenmeester) heeft mij de weg gewezen voor een goede bok en toen
moest e.e.a. nog even met vulhout etc. pas gemaakt worden en maakte ik
ook kennis met de winterberging commissie. Ik stond te kijken toen de boten
eruit gingen en mijn respect voor deze commissie leden steeg naar
ongekende hoogte, ik nam me voor een rol te gaan spelen (helpende hand)
bij de tewaterlating van de sloepen op zaterdag 10 april 2010. Ook herinnerde
ik me de woorden van de voorzitter tijdens de kennismakingsdag voor nieuwe
leden “Je mag overal over klagen, maar niet over de vrijwilligers en de
havenmeester” en dat lijkt me nu zeer terecht!
Zaterdag 10 april was ik om ± 9:00 uur ter plaatse om te helpen bij de
tewaterlating van de sloepen. Het was mooi weer en gedurende de dag
vorderde werd het alleen maar mooier. Ik heb geholpen bij de kraan, het naar
de losplaats duwen van de sloepen op hun bok, en het stapelen van al die
bokken.
En ik was kapot......, het ging me niet in de koude kleren zitten. Maar het
enthousiasme waarmee de ploeg het werk deed werkte zeer aanstekelijk.
Op een gegeven moment was ook mijn sloep “Ypsos” aan de beurt, en die
moest van achter de kantine opgeduwd worden, zo’n anderhalve ton met 5
man opduwen vergt wel de nodige inspanning. En in het totaal werden er zo’n 45 sloepen te water gelaten. 13:00 uur was de klus geklaard en stapte ik in
de “Ypsos” om hem naar zijn ligplaats bij “Vlietland” te Leidschendam te varen. Tijdens die tocht had ik een zeer tevreden gevoel en was ik er trots op om bij
zo’n club te horen. Daarom wil ik een classificatie geven (5 sterren) aan met name de winterberging commissie die ook de kruisers nog te water moesten
laten vanaf 12 april. Natuurlijk heb ik die dag veel meer foto’s gemaakt, die staan hieronder. Als iemand een of meerdere foto’s wil hebben laat me dat dan
even weten, dan stuur ik ze op per e-mail.
Sloependag in de Doeshaven
Tewaterlating 2010
© 2005-2011 Sloeproutes.nl Email: info@sloeproutes.nl
April 2010 Door: Hans Magnée
verhaal 10 van 10
Klik op de foto’s voor een vergroting
